Posted by on 2 listopada 2018

Podejście to dostosowuje się do zmian w czasie innych niż zmiana statusu hospicjum. Grupa (użytkownicy hospicjów w obu latach) stanowi podstawę do oceny zmian świeckich wśród użytkowników hospicyjnych w tym okresie i nie jest wykorzystywana w analizie, w której badany jest związek między hospicjum a wynikami. Aby uwzględnić różnice w proporcjach między kohortami 2004 i 2009, po raz pierwszy zastosowaliśmy dopasowanie skłonności do wyniku w każdej z trzech grup, aby znaleźć osoby o podobnej charakterystyce. Następnie zastosowaliśmy wielowymiarowy model regresji różnicowej oparty na wynikowych dobranych decedentach w grupach 2 i 3, aby dostosować do pozostałych cech osoby i obiektu, które pozostały po dopasowaniu.
Rysunek 1. Rycina 1. Omówienie analitycznych różnic w różnicach Podejście dopasowujące międzyokresowe. Krok tworzy grupę tradycyjnych użytkowników hospicjów: w 2004 r. Stosuje się model skłonności do hospicjonizmu (p2004) o skłonności do punktowania jeden do jednego z wymianą każdego użytkownika hospicjum w 2004 r. (grupa G12004) na użytkownika hospicjum w 2009 r. (grupa G12009); G12009 reprezentuje osoby, które najprawdopodobniej skorzystały z hospicjum w 2004 r. W kroku 2, model skłonności do wyniku hospicyjnego w 2009 r. (P2009) jest używany do tworzenia grup 2 i 3, użytych w ostatecznej analizie. Grupa 2 jest utworzona od wszystkich użytkowników hospicjum w 2009 r., Którzy nie mają sobie równych w kroku (G22009) i ich dopasowanych (z wymianą) nieużytków z 2004 r. (G22004). Podobnie grupa 3 składa się ze wszystkich nieużytków z 2009 roku (G32009) i ich dopasowanych (z zastąpieniem) nieużytków z 2004 roku (G32004). Zauważ, że ponieważ dopasowywanie odbywa się przy zamianie, niektóre osoby nie pochodzące z 2004 r. Nie są wybrane do G22004 lub G32004 jako najlepiej pasujące do tych w G22009 lub G32009 i nie są używane w naszej analizie porównawczej. Nasz model różnic w różnicach oblicza wpływ hospicjum wśród nowych użytkowników hospicyjnych jako różnicę zmian wyników w czasie dla grup 2 i 3: (G22009-G22004) – (G32009-G32004).
Rysunek przedstawia schematyczne przedstawienie procedur dopasowania. Najpierw wykorzystano kohortę 2004 do obliczenia skłonności do wyborów hospicyjnych w 2004 r., P2004 (ryc. 1, krok 1). Model p2004 został zastosowany do kohorty w 2009 roku, aby przewidzieć, kto wybrałby hospicjum, gdyby zmarł w 2004 roku. Osoby, które korzystały z hospicjum w 2004 roku, były dopasowane do siebie z wymianą na użytkowników hospicyjnych z roku 2009, aby utworzyć pierwszą grupę z hospicjum w oba lata (G12004 i G12009 na rysunku 1). Pacjenci hospicyjni z 2009 r., Którzy nie mieli sobie równych (G22009), stanowią podstawę drugiej grupy nowo przybyłych do hospicjum w 2009 r. Skala skłonności oparta na danych kohortowych z 2009 r., P2009, służy do znalezienia dopasowania jeden do jednego z wymianą dla nich (G22004) wśród niehospichinników z 2004 r., którzy prawdopodobnie wybierali hospicjum, gdyby zmarli w 2009 r., aby uzupełnić naszą grupę nowo przybyłych do hospicjum (ryc. 1, krok 2). Ponieważ dopasowywanie zostało wykonane przy wymianie, niektóre osoby w 2004 r. Zostały wybrane jako mecze dla więcej niż jednej osoby w 2009 r. Ostatecznie, ostatnia grupa porównawcza osób, które nigdy nie korzystały z hospicjum, została utworzona z wykorzystaniem oceny skłonności 2009, p2009, aby dopasować każda z niehospicjum zmarła w 2009 r. (G32009) na jedną niehigieniczność zmarłą w 2004 r. (G32004).
Proporcjonalne modele hospicyjne zostały obliczone z wykorzystaniem wielowymiarowej regresji logistycznej, z wymienionymi wyżej cechami pacjenta i domu opieki jako współzmienne
[więcej w: zus sanatoria lista oczekujących, poradnia uzależnień wrocław, bewacizumab ]

Powiązane tematy z artykułem: bewacizumab poradnia uzależnień wrocław zus sanatoria lista oczekujących

Posted by on 2 listopada 2018

Podejście to dostosowuje się do zmian w czasie innych niż zmiana statusu hospicjum. Grupa (użytkownicy hospicjów w obu latach) stanowi podstawę do oceny zmian świeckich wśród użytkowników hospicyjnych w tym okresie i nie jest wykorzystywana w analizie, w której badany jest związek między hospicjum a wynikami. Aby uwzględnić różnice w proporcjach między kohortami 2004 i 2009, po raz pierwszy zastosowaliśmy dopasowanie skłonności do wyniku w każdej z trzech grup, aby znaleźć osoby o podobnej charakterystyce. Następnie zastosowaliśmy wielowymiarowy model regresji różnicowej oparty na wynikowych dobranych decedentach w grupach 2 i 3, aby dostosować do pozostałych cech osoby i obiektu, które pozostały po dopasowaniu.
Rysunek 1. Rycina 1. Omówienie analitycznych różnic w różnicach Podejście dopasowujące międzyokresowe. Krok tworzy grupę tradycyjnych użytkowników hospicjów: w 2004 r. Stosuje się model skłonności do hospicjonizmu (p2004) o skłonności do punktowania jeden do jednego z wymianą każdego użytkownika hospicjum w 2004 r. (grupa G12004) na użytkownika hospicjum w 2009 r. (grupa G12009); G12009 reprezentuje osoby, które najprawdopodobniej skorzystały z hospicjum w 2004 r. W kroku 2, model skłonności do wyniku hospicyjnego w 2009 r. (P2009) jest używany do tworzenia grup 2 i 3, użytych w ostatecznej analizie. Grupa 2 jest utworzona od wszystkich użytkowników hospicjum w 2009 r., Którzy nie mają sobie równych w kroku (G22009) i ich dopasowanych (z wymianą) nieużytków z 2004 r. (G22004). Podobnie grupa 3 składa się ze wszystkich nieużytków z 2009 roku (G32009) i ich dopasowanych (z zastąpieniem) nieużytków z 2004 roku (G32004). Zauważ, że ponieważ dopasowywanie odbywa się przy zamianie, niektóre osoby nie pochodzące z 2004 r. Nie są wybrane do G22004 lub G32004 jako najlepiej pasujące do tych w G22009 lub G32009 i nie są używane w naszej analizie porównawczej. Nasz model różnic w różnicach oblicza wpływ hospicjum wśród nowych użytkowników hospicyjnych jako różnicę zmian wyników w czasie dla grup 2 i 3: (G22009-G22004) – (G32009-G32004).
Rysunek przedstawia schematyczne przedstawienie procedur dopasowania. Najpierw wykorzystano kohortę 2004 do obliczenia skłonności do wyborów hospicyjnych w 2004 r., P2004 (ryc. 1, krok 1). Model p2004 został zastosowany do kohorty w 2009 roku, aby przewidzieć, kto wybrałby hospicjum, gdyby zmarł w 2004 roku. Osoby, które korzystały z hospicjum w 2004 roku, były dopasowane do siebie z wymianą na użytkowników hospicyjnych z roku 2009, aby utworzyć pierwszą grupę z hospicjum w oba lata (G12004 i G12009 na rysunku 1). Pacjenci hospicyjni z 2009 r., Którzy nie mieli sobie równych (G22009), stanowią podstawę drugiej grupy nowo przybyłych do hospicjum w 2009 r. Skala skłonności oparta na danych kohortowych z 2009 r., P2009, służy do znalezienia dopasowania jeden do jednego z wymianą dla nich (G22004) wśród niehospichinników z 2004 r., którzy prawdopodobnie wybierali hospicjum, gdyby zmarli w 2009 r., aby uzupełnić naszą grupę nowo przybyłych do hospicjum (ryc. 1, krok 2). Ponieważ dopasowywanie zostało wykonane przy wymianie, niektóre osoby w 2004 r. Zostały wybrane jako mecze dla więcej niż jednej osoby w 2009 r. Ostatecznie, ostatnia grupa porównawcza osób, które nigdy nie korzystały z hospicjum, została utworzona z wykorzystaniem oceny skłonności 2009, p2009, aby dopasować każda z niehospicjum zmarła w 2009 r. (G32009) na jedną niehigieniczność zmarłą w 2004 r. (G32004).
Proporcjonalne modele hospicyjne zostały obliczone z wykorzystaniem wielowymiarowej regresji logistycznej, z wymienionymi wyżej cechami pacjenta i domu opieki jako współzmienne
[więcej w: zus sanatoria lista oczekujących, poradnia uzależnień wrocław, bewacizumab ]

Powiązane tematy z artykułem: bewacizumab poradnia uzależnień wrocław zus sanatoria lista oczekujących