Posted by on 19 kwietnia 2018

Ponadto 11 pacjentów (33%) miało mutację ASXL1, 3 (9%) miało mutację IDH1, a 11 (33%) miało mutację w genie komponentu splicosomu (5 miało mutację U2AF1, 3 miało mutację SRSF2 , a 3 miało mutację SF3B1, mutacje te wzajemnie się wykluczały). Konkretne warianty mutacji ASXL1, IDH1, U2AF1 i SF3B1 znajdują się w sekcji Wyniki w dodatkowym dodatku. Według DIPSS Plus około 52% pacjentów miało chorobę wysokiego ryzyka, a 48% miało chorobę średnio-2-ryzykowną. Łącznie 13 pacjentów (39%) było zależnych od transfuzji czerwonych krwinek, 21 (64%) miało objawy konstytucyjne, 23 (70%) miało wyczuwalne splenomegalię (mediana, 15 cm poniżej lewej krawędzi brzegowej, zakres, 5 do 33 ), a 18 (55%) miało nieprawidłowy kariotyp, w tym 6 (18%) z niekorzystnym kariotypem. Około 79% pacjentów otrzymało wcześniej leczenie, w tym 48%, którzy otrzymali inhibitory JAK.
Toksyczne efekty
W dniu wyłączenia danych z 5 grudnia 2014 r. Leczenie przerwano u 25 pacjentów (76%); mediana czasu trwania leczenia u wszystkich badanych pacjentów wynosiła 8,6 miesiąca (zakres od 1,4 do 21,7). Przyczyny przerwania leczenia obejmowały niewystarczającą odpowiedź (16 pacjentów); progresja choroby lub nawrót po początkowej odpowiedzi (3 pacjentów); zgon w trakcie leczenia (2 pacjentów), w tym zgon z powodu krwotoku śródczaszkowego, który został przypisany przez lekarza prowadzącego do wywołanej lekiem trombocytopenii 4 stopnia po cotygodniowym dawkowaniu i z powodu krwotoku z górnego odcinka przewodu pokarmowego, który nie był uważany za lek związane z; zdarzenia niepożądane (2 pacjentów) w postaci uporczywej małopłytkowości; i inne powody (2 pacjentów), w tym ograniczenia finansowe u pacjenta i stan wcześniejszy (migotanie przedsionków) u pacjenta.
Hematologiczne działania niepożądane, nieprawidłowości funkcji wątroby i inne działania niepożądane, które wystąpiły w okresie leczenia, niezależnie od przypisania, przedstawiono odpowiednio w tabelach S1, S2 i S3 w dodatkowym dodatku. Najbardziej klinicznie znaczącym skutkiem ubocznym imetelstatu była supresja szpiku kostnego, która była główną przyczyną zmniejszenia dawki zalecanego przez protokół, które wystąpiło u 22 pacjentów (67%). Trombocytopenia 4. stopnia, niezależnie od przypisania do badanego leku, wystąpiła u 21% pacjentów, neutropenię 4 stopnia w 18% i niedokrwistość 3. stopnia w 52%. U 21% pacjentów wystąpiły epizody gorączkowe, 18% przypadków krwawienia z nosa, siniaki w 15%, krwiak 6%, zakażenie płuc 6%, zakażenie skóry w 3%, krwotok z górnego odcinka przewodu pokarmowego w 3%. Mielosupresja w stopniu 3. lub wyższym wystąpiła u 22 pacjentów (88%), z których 18 (82%) miało nawrót do stopnia 2 lub niższej mielosupresji lub do wartości wyjściowych; Wykresy ponownego wprowadzenia leku po ustąpieniu małopłytkowości stopnia 3 lub 4 lub neutropenii u poszczególnych pacjentów przedstawiono na Figurach S1A, S1B i S1C w dodatkowym dodatku.
Innym znaczącym skutkiem ubocznym leczenia imetelstatem u pacjentów z mielofibrozą było niewielkie podniesienie poziomu enzymów wątrobowych (tabele S2A i S2B w dodatkowym dodatku)
[więcej w: olejek arganowy, olej moringa, olej do włosów ]

Powiązane tematy z artykułem: olej do włosów olej moringa olejek arganowy

Posted by on 19 kwietnia 2018

Ponadto 11 pacjentów (33%) miało mutację ASXL1, 3 (9%) miało mutację IDH1, a 11 (33%) miało mutację w genie komponentu splicosomu (5 miało mutację U2AF1, 3 miało mutację SRSF2 , a 3 miało mutację SF3B1, mutacje te wzajemnie się wykluczały). Konkretne warianty mutacji ASXL1, IDH1, U2AF1 i SF3B1 znajdują się w sekcji Wyniki w dodatkowym dodatku. Według DIPSS Plus około 52% pacjentów miało chorobę wysokiego ryzyka, a 48% miało chorobę średnio-2-ryzykowną. Łącznie 13 pacjentów (39%) było zależnych od transfuzji czerwonych krwinek, 21 (64%) miało objawy konstytucyjne, 23 (70%) miało wyczuwalne splenomegalię (mediana, 15 cm poniżej lewej krawędzi brzegowej, zakres, 5 do 33 ), a 18 (55%) miało nieprawidłowy kariotyp, w tym 6 (18%) z niekorzystnym kariotypem. Około 79% pacjentów otrzymało wcześniej leczenie, w tym 48%, którzy otrzymali inhibitory JAK.
Toksyczne efekty
W dniu wyłączenia danych z 5 grudnia 2014 r. Leczenie przerwano u 25 pacjentów (76%); mediana czasu trwania leczenia u wszystkich badanych pacjentów wynosiła 8,6 miesiąca (zakres od 1,4 do 21,7). Przyczyny przerwania leczenia obejmowały niewystarczającą odpowiedź (16 pacjentów); progresja choroby lub nawrót po początkowej odpowiedzi (3 pacjentów); zgon w trakcie leczenia (2 pacjentów), w tym zgon z powodu krwotoku śródczaszkowego, który został przypisany przez lekarza prowadzącego do wywołanej lekiem trombocytopenii 4 stopnia po cotygodniowym dawkowaniu i z powodu krwotoku z górnego odcinka przewodu pokarmowego, który nie był uważany za lek związane z; zdarzenia niepożądane (2 pacjentów) w postaci uporczywej małopłytkowości; i inne powody (2 pacjentów), w tym ograniczenia finansowe u pacjenta i stan wcześniejszy (migotanie przedsionków) u pacjenta.
Hematologiczne działania niepożądane, nieprawidłowości funkcji wątroby i inne działania niepożądane, które wystąpiły w okresie leczenia, niezależnie od przypisania, przedstawiono odpowiednio w tabelach S1, S2 i S3 w dodatkowym dodatku. Najbardziej klinicznie znaczącym skutkiem ubocznym imetelstatu była supresja szpiku kostnego, która była główną przyczyną zmniejszenia dawki zalecanego przez protokół, które wystąpiło u 22 pacjentów (67%). Trombocytopenia 4. stopnia, niezależnie od przypisania do badanego leku, wystąpiła u 21% pacjentów, neutropenię 4 stopnia w 18% i niedokrwistość 3. stopnia w 52%. U 21% pacjentów wystąpiły epizody gorączkowe, 18% przypadków krwawienia z nosa, siniaki w 15%, krwiak 6%, zakażenie płuc 6%, zakażenie skóry w 3%, krwotok z górnego odcinka przewodu pokarmowego w 3%. Mielosupresja w stopniu 3. lub wyższym wystąpiła u 22 pacjentów (88%), z których 18 (82%) miało nawrót do stopnia 2 lub niższej mielosupresji lub do wartości wyjściowych; Wykresy ponownego wprowadzenia leku po ustąpieniu małopłytkowości stopnia 3 lub 4 lub neutropenii u poszczególnych pacjentów przedstawiono na Figurach S1A, S1B i S1C w dodatkowym dodatku.
Innym znaczącym skutkiem ubocznym leczenia imetelstatem u pacjentów z mielofibrozą było niewielkie podniesienie poziomu enzymów wątrobowych (tabele S2A i S2B w dodatkowym dodatku)
[więcej w: olejek arganowy, olej moringa, olej do włosów ]

Powiązane tematy z artykułem: olej do włosów olej moringa olejek arganowy