Posted by on 16 września 2018

Na podstawie tych rezultatów doszedł da przekonania, że przypisywanie wielkiego znaczenia metodzie wspólnego planowania przez nauczyciela i uczniów było nieuzasadnione. Należałoby jednak, postawić pytanie, czy nawet po okresie jednego roku szkolnego można spodziewać się rzeczywiście wyraźnych różnic w strukturze wewnętrznej grupy, produktywności i wglądzie. Jeżeli uczniowie biorący udział w badaniach Rehagea należeli do uczniów typowych, trzeba przyjąć, że ich poprzednie przeżycia szkolne były w dużym stopniu kierowane przez nauczyciela. Jest ponadto bardzo prawdopodobne, że inne ich zajęcia w czasie tego roku eksperymentalnego były również kierowane przez nauczyciela. W świetle tego faktu może zbyt dużo była spodziewać się, że jeden przedmiot nauczania prowadzany w sposób eksperymentalny zmieni zachowanie się młodzieży. W czasie godzin eksperymentalnych oddziaływano na uczniów, aby oduczyli się bierności i zależności, sposobów pos tępowania właściwych w sytuacjach kierowanych przez nauczyciela, natomiast żeby nauczyli się sposobów planowania wraz z nauczycielem. To podwójne zadanie stawiane uczniom, którzy ad lat reagowali ma sytuacje w klasie i w stosunku do nauczyciela w pewien sposób, było wymaganiem raczej dużym. Może właściwsza próba metody planowania przez nauczyciela i ucznia powinna polegać na porównaniu wyników uczenia się w dwóch różnych systemach szkolnych, z których jeden uwzględniałby w szerokim zakresie metodę wspólnego planowania przez nauczyciela i ucznia, a drugi stosowałby w mniej większym stopniu metody tradycyjne. Takie badania mogłyby wykazać, co dzieci zyskują, gdy mają rzeczywistą okazję nauczyć się korzystać z metod wspólnego planowania. [hasła pokrewne: torbiel wargi dolnej, bank szpiku do włosów, bank szpiku ]

Powiązane tematy z artykułem: bank szpiku nfz szczecin przeglądarka skierowań torbiel wargi dolnej

Posted by on 16 września 2018

Na podstawie tych rezultatów doszedł da przekonania, że przypisywanie wielkiego znaczenia metodzie wspólnego planowania przez nauczyciela i uczniów było nieuzasadnione. Należałoby jednak, postawić pytanie, czy nawet po okresie jednego roku szkolnego można spodziewać się rzeczywiście wyraźnych różnic w strukturze wewnętrznej grupy, produktywności i wglądzie. Jeżeli uczniowie biorący udział w badaniach Rehagea należeli do uczniów typowych, trzeba przyjąć, że ich poprzednie przeżycia szkolne były w dużym stopniu kierowane przez nauczyciela. Jest ponadto bardzo prawdopodobne, że inne ich zajęcia w czasie tego roku eksperymentalnego były również kierowane przez nauczyciela. W świetle tego faktu może zbyt dużo była spodziewać się, że jeden przedmiot nauczania prowadzany w sposób eksperymentalny zmieni zachowanie się młodzieży. W czasie godzin eksperymentalnych oddziaływano na uczniów, aby oduczyli się bierności i zależności, sposobów pos tępowania właściwych w sytuacjach kierowanych przez nauczyciela, natomiast żeby nauczyli się sposobów planowania wraz z nauczycielem. To podwójne zadanie stawiane uczniom, którzy ad lat reagowali ma sytuacje w klasie i w stosunku do nauczyciela w pewien sposób, było wymaganiem raczej dużym. Może właściwsza próba metody planowania przez nauczyciela i ucznia powinna polegać na porównaniu wyników uczenia się w dwóch różnych systemach szkolnych, z których jeden uwzględniałby w szerokim zakresie metodę wspólnego planowania przez nauczyciela i ucznia, a drugi stosowałby w mniej większym stopniu metody tradycyjne. Takie badania mogłyby wykazać, co dzieci zyskują, gdy mają rzeczywistą okazję nauczyć się korzystać z metod wspólnego planowania. [hasła pokrewne: torbiel wargi dolnej, bank szpiku do włosów, bank szpiku ]

Powiązane tematy z artykułem: bank szpiku nfz szczecin przeglądarka skierowań torbiel wargi dolnej